“ต้องล้มเหลว จึงสำเร็จ”

วันก่อนผมได้มีโอกาส คุยกับเพื่อนคนหนึ่งในที่ทำงาน

“วิทย์” เป็นคนตั้งใจทำงาน

หน้าที่หลักของเขา คือ พิมพ์เอกสารสำคัญ ให้กับทีมงานเรา

เอกสารขออนุมัติงบประมาณ เอกสารทำสัญญา ต่างๆ

เอกสารที่ต้องใช้ความพยายาม ใช้ความคิด กว่าที่จะออกมาได้สักหนึ่งอัน

วันก่อน “วิทย์” เดินออกมาจากห้องของหัวหน้าเขา ด้วยใบหน้าบึ้งตึง

ผมถาม “เฮ้ย เป็นอะไรวะวิทย์ หน้าบูดเชียว งานเข้าหรอวะ”

“เออดิวะ เจ๊แกบอกว่า อยากให้ไปปรับจดหมาย ให้มันน่าอ่านหน่อย” วิทย์ตอบ

ผมสงสัย “เอกสารงบประมาณ สัญญา เนี่ยนะ”

“นั่นดิ เอกสารสัญญานะ ไม่ใช่ บทนิยาย จะมาต้องการความคิดสร้างสรรค์ อะไรนักหนา” วิทย์เสริม

ถ้าอยากได้ สงสัยจะต้องไปจ้าง “เช็คสเปียร์ (Shakespear)” มาเขียนให้แล้วล่ะมั้ง

ผมยิ้มในใจ แล้วตอบ

เรื่องนี้ “เช็คเสปียร์” อาจจะช่วยไม่ได้ก็ได้นะเพื่อน

วิทย์ทำหน้างงๆ ……….

อย่างที่หลายท่านน่าจะพอทราบ

ผมเป็น “หนอนหนังสือ” ทีเดียวครับ

ไปห้างที่ไหน ต้องขอแวะร้านหนังสือก่อน อดไม่ได้

เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ได้หนังสือมาหนึ่งเล่ม

ไม่ใช่เป็นหนังสือใหม่ซะทีเดียว

ที่ซื้อ เพราะ “คำนิยม” โดนใจครับ

ไม่ใช่ที่ “เนื้อหา” แต่เป็นที่ “คนเขียน”

ริชาร์ด แบรนสัน (Richard Brandson) เจ้าของแบรนด์ Virgin

เชอร์ริล แซนด์เบิร์ก (Sheryl Sandberg) ซีโอโอหญิงสุดแกร่งของบริษัท Facebook

ปีเตอร์ ทีล (Peter Thiel) ผู้ก่อตั้งสตาร์อัพพันล้าน Paypal และ ผู้เขียนหนังสือเกี่ยวกับสตาร์ทอัพ “From Zero to One” ที่โด่งดังไปทั่วโลก

และอีกหลายคน …. ต่างแนะนำหนังสือเล่มนี้

หนังสือที่มีชื่อว่า “ดิ ออริจินัล (The Original)”

เขียนโดย ศาสตราจารย์ชื่อดัง นามว่า “อดัม แกรนท์ (Adam Grant)”

ชื่อหนังสือ แปลตรงตัวว่า “ต้นกำเนิด (Original)”

เขาเอาเรื่องราวของบุคคลทั่วโลก ที่สร้างสรรค์อะไรใหม่ๆให้โลกนี้

เป็นต้นกำเนิดของ “ความคิด” และ สิ่งต่างๆ ที่มีอยู่ในปัจจุบัน

มาย่อย ให้เกิด “บทเรียนรู้” ว่า

คนเหล่านี้ เขามี คุณสมบัติอย่างไร

ถ้าพูดถึง คนในวงการ “ดนตรีคลาสสิค” ที่เป็น “ออริจินัล”

รับรองว่า ชื่อของบุคคลในตำนานสองคน คงจะหนีไม่พ้น

“โมสาร์ท (Mozart) และ บีโธเฟน (Beethoven)”

นักแต่งเพลง นักดนตรีชื่อดัง

เจ้าของผลงานติดหู หลายๆอัน

ไม่ว่าจะเป็น ซิมโฟนี (Symphony) โซนาตา (Sonata) และอื่นๆอีกมากมาย

คำถามครับ

ถ้าคุณต้องการจะแต่งเพลงคลาสสิค ที่ดีที่สุดในโลก เพลงหนึ่ง

คุณจะ “จ้าง” โมสาร์ท หรือ บีโธเฟน ในการแต่งเพลงนี้ของคุณ ขึ้นมาหรือไม่

หลายท่าน อาจจะบอกว่า จ้างสิ ก็เขาเก่งระดับโลก ขนาดนั้น

แต่ หารู้ไม่ว่า

โมสาร์ท และ บีโธเฟน นั้น รวมๆกันแล้ว

ประพันธ์เพลง เอาไว้ เป็นพันๆ เพลง

แต่ที่ ดังคับฟ้า พลุแตก ทำให้พวกเขาเป็นตำนาน มีแค่ไม่กี่สิบเพลง

ที่เก้าร้อยกว่าเพลงที่เหลือ ไม่ค่อยจะมีคนรู้จักด้วยซ้ำ

อัตราส่วนความสำเร็จ ไม่ถึง 10%  

ถ้าเราพูดถึงผลลานการวาดภาพที่โด่งดังในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ เป็น “ออริจินัล”

เราคงต้องพูดถึง “ปิกัสโซ (Picasso)”

จิตรกรระดับโลก ที่วาดภาพเป็นรูปทรงแปลกๆ แนวไร้ท่วงท่า โด่งดังไปทั่วโลก

คำถามเดิม ถ้าคุณอยากได้ภาพสวยๆสักภาพ ตอนที่ “ปิกัสโซ” ยังมีชีวิตอยู่

เราจะจ้างเขาเขียน ในราคาแพงมั้ย

ปิกัสโซ่นั้น มีผลงานภาพระบายสี กว่า 1800 ชิ้น

มีผลงาน “รูปปั้น” กว่า 1200 ผลงาน

ผลงาน ด้าน “เซรามิค” กว่า 2800 ชิ้น

และ “ภาพวาด” กว่า 12,000 ชิ้น

แต่ที่ โด่งดัง เรารู้จักกัน ก็มีอยู่ไม่กี่สิบชิ้น เช่นกัน

อัตราส่วน ผลงานที่โด่งดง ต่อ ปริมาณผลงานทั้งหมดของ “ปิกัสโซ่” นั้น

เรียกได้ว่า “ต่ำมาก”

ถ้าเผลอไปจ้าง ก็เหมือน ซื้อ “ล้อตเตอรี่”

น่าจะถูกยาก

เรารู้จัก “อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์” หลักจาก ทฤษฏีสัมพันธภาพ (Relativity Theory)

หนึ่งใน ทฤษฏี ที่ทำให้เขาได้รางวับ “โนเบล ไพรส์ (Nobel Prize)”

เป็น “ออริจินัล” ตัวพ่อ

มีชื่อเสียงไปทั่วโลก และได้รับสมญานามว่า “อัจฉริยะ”

หากแต่ว่า “ไอนสไตน์” เอง ก็เคยได้ออกผลงานวิจัยมาแล้วกว่า 248 งานวิจัย

แต่ไม่มีคนรู้จักเลย

ไม่ใช่เพราะ คนไม่เห็น

แต่เพราะ ผลงานนั้น ไม่มี “คุณค่า”

เป็นงานวิจัย ห่วยๆ ที่คนไม่ใส่ใจ

โมสาร์ท บีโธเฟน ปิกัสโซ่ ไอน์สไตน์

บุรุษสี่คน ที่ต่างเป็น “ออริจินัล” ในแต่ละสาขาวิชาของตน

ล้วนมี อัตราประสบความสำเร็จในงานของตัวเอง “ต่ำเตี้ยเลี่ยดิน”

บางคน ไม่ถึง 5% ด้วยซ้ำ

แต่ทำไม พวกเขาถึงได้ถูกขนานนามว่าเป็น “อัจฉริยะ”

คำตอบคือ “ทำเยอะ”

ทำไปเรื่อยๆ เรียนรู้กับ “ความล้มเหลว”

จน “สำเร็จ” ในที่สุด

อัจฉริยะ ไม่ใช่เรื่องของ “คุณภาพ” ซะทีเดียว

“ปริมาณ” ก็สำคัญไม่แพ้กัน

อยากจะเปลี่ยนโลก สร้าง “นวัตกรรม” เหมือนพวกเขา

ต้องกล้าล้มเหลว และ “ลงมือทำ”

“วิทย์” เพื่อนรัก

เช็คเสปียรส์ (Shakespears)เอง ก็มีบทละครดังๆอยู่ประมาณ “สิบกว่า” เรื่อง

แต่เขา ผลิตผลงานตลอดชีวิต เกือบ “สองร้อย”

จะจ้าง “เช็คสเปียร์” เขียนบทละครให้

ความสำเร็จ อยู่ที่ 5% เท่านั้น

ปริมาณ ทำให้เกิด “คุณภาพ” ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน ของ การสร้าง “นวัตกรรม”

กวีวุฒิ เต็มภูวภัทร
ต้อง กวีวุฒิ เจ้าของเพจแปดบรรทัดครึ่ง พนักงานประจำที่ชอบทำงานไม่ประจำ ผู้ริเริ่มนำ “DESIGN THINKING” วิธีการสร้างนวัตกรรมจาก ซิลิคอน วัลเลย์ มาใช้ในองค์กรชั้นนำของไทย และเป็นอาจารย์ไม่ประจำ ที่สอนเรื่องนี้เป็นประจำที่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รักการอ่าน การเขียน เป็นชีวิตจิตใจ