“เป็นไปไม่ได้ หรือ ไม่มีวิสัยทัศน์”

ณ บริษัทผลิตฟูกที่นอนแห่งหนึ่ง ใจกลางกรุงเทพฯ

กรวิชญ์ พนักงานหนุ่ม รุ่นใหม่ไฟแรง 

กำลังนำเสนอ ไอเดีย ใหม่ล้ำ ต่อผู้บริหารระดับสูง

“พวกเราเคยตั้งคำถามมั้ยครับ 

ว่าทำไม่คนเราถึงต้อง นอนราบด้วย 

ฟูกที่นอน ที่เรามีกันอยู่นั้น ตอบสนองความต้องการที่จะนอนราบ เพียงอย่างเดียว 

ทั้งๆที่ สรีระของคนเรา เวลาที่จะหลับ อาจจะมีแบบอื่นได้ 

จะดีไหมครับ ถ้าหากเราสามารถ มีฟูกที่รองรับสรีระเราได้ทุกท่วงท่า 

ผมขอเสนอให้พวกเราทำ “ฟองสบู่อเนกประสงค์” กันครับ 

ฟองสบู่นี้ จะเป็นวัสดุชนิดพิเศษ มีลักษณะ เหมือนเจลใสๆ มีขนาดใหญ่เท่าตัวคน

เราสามารถเข้าไปอยู่ตรงกลาง “เจล” นี้ได้

เจลจะรองรับสรีระเราทุกท่วงท่า ที่เราอยากจะพักผ่อน 

การพักผ่อน ไม่จำเป็นต้อง นอนราบ เสมอไป อีกแล้ว 

ไม่ว่าเราจะพักผ่อนท่าไหน เจลก็จะรองรับน้ำหนักได้ทุกส่วน

อีกทั้ง เมื่อคุณเข้าไปอยู่ในเจลชิ้นนี้แล้ว 

มลภาวะทางเสียงทุกอย่างจะหายไป 

ราวกับว่า คุณก้าวเข้าไปอีกโลกหนึ่ง

โลกส่วนตัวของคุณเอง ที่คุณสามารถพักผ่อนได้อย่างเต็มที่

ตัดขาดจากสภาพแวดล้อมอย่างแท้จริง 

เป็นสุดยอดของ “การพักผ่อน” 

ที่จะทำให้ “ฟูกที่นอน” ขายไม่ได้อีกต่อไป

คุณคือผู้บริหารของบริษัทฟูกที่นอนแห่งนี้

ฟังเจ้าหนุ่มเสร็จแล้ว คุณรู้สึกอย่างไรบ้าง

 ………………………………………

เวลาพูดถึงเรื่อง “นวัตกรรม (Innovation)” 

คนเรามักจะนึกถึง “เทคโนโลยี” 

อะไรที่มันล้ำๆ เท่ห์ๆ ในแบบ “ดิจิตอล”

ไม่ว่าจะเป็น ปัญญาประดิษฐ์ (Artificial Intelligence)

รถยนต์ขับเองได้ แอพพลิเคชั่นเจ๋งๆในโทรศัพท์มือถือ 

ของเหล่านี้ แน่นอนเป็นเรื่องของ เทคโนโลยี แห่งอนาคต 

ที่จะมาตอบโจทย์ การใช้ชีวิตของมนุษย์เรา 

แต่หลายครั้ง ผมมักจะถาม “ผู้บริหาร” ที่มาเรียนเรื่อง “ความคิดเชิงออกแบบ (Design Thinking)” กับผมว่า

แล้ว “เก้าอี้” ที่วางอยู่มุมห้องตัวนั้นล่ะ 

เป็น “นวัตกรรม” รึเปล่า

ห้องเรียนก็มักจะเงียบไปสักนิดหนึ่ง 

ซุบซิบกันเล็กน้อย ว่านี่คงจะเป็น “คำถามหลอก” แน่ๆ 

หลายคนตอบว่า “เป็นสิ” 

ก็เมื่อวันหนึ่งที่โลกนี้ มันยังไม่มี “เก้าอี้” แม้แต่ตัวเดียว 

คนที่ช่างคิด ช่างออกแบบ เก้าอี้ ออกมาให้ผู้คนได้นั่งกัน

ให้นั่งได้นาน ไม่เมื่อยก้น ทำงานได้นานขึ้น ส่งเสริมเศรษฐกิจกันไป ต่างๆ นานา

บุรุษผู้สร้าง “เก้าอี้” ตัวแรกของโลกนั้น 

ช่างเป็น อัจฉริยะ นวัตกร อย่างแท้จริง 

หลายคน ว่าเข้าไปนั่น 

อีกหลายคน ก็มักจะกล่าวเสริมว่า 

นวัตกรรมนั้น มีเรื่องของ “เงื่อนเวลา” มาเกี่ยวข้องด้วย

ของที่เรามองเป็นเรื่องปกติๆ ในวันนี้ โต๊ะ ตู้ เตียง เก้าอี้ 

ต่างก็เคยไปของใหม่ เป็น “นวัตกรรม” ที่ทำให้ชีวิตผู้คนในสมัยหนึ่ง ดีขึ้นได้อย่างก้าวกระโดด

นวัตกรรมนั้น ต้องศึกษาถึงที่มาที่ไปด้วย ต่างๆนานา จะวิเคราะห์กันไป

เมื่อพี่ๆผู้บริหาร แสดง “วิสัยทัศน์” กันเสร็จแล้ว 

ผมก็มักจะยิ้มๆ แล้วขออนุญาต เล่าเรื่องอุปมาอุปไมย ให้ฟังเรื่องหนึ่ง 

แบบนี้ พี่ๆลองนึกดูนะครับ 

ในวันที่โลกใบนี้ ยังไม่มี เก้าอี้เลย แม้แต่ตัวเดียว 

ผู้คนยังไม่รู้จักว่า เก้าอี้ คืออะไร 

มนุษย์มีท่านั่งอยู่ท่าเดียวคือ “นั่งขัดสมาธิ” ที่พื้นราบ 

ผมเดินเข้ามาในห้องประชุม ที่มีพี่ๆในที่นี้ เป็นผู้บริหารของบริษัทผม 

ผมนำเสนอแบบนี้ 

“พี่ๆครับ ต่อไปนี้คนเราจะมีท่าใหม่ครับ

เราเรียกว่าท่า “นั่งเก้าอี้” 

ท่านี้ นั่งสบายกว่านั่งพื้น ครับ ไม่ต้องพับขา ลดอาการปวดเมื่อย

นั่งได้นานขึ้น ทำอะไรต่างๆได้นานขึ้น ชีวิตของลูกค้าก็จะดีขึ้นครับ

พี่ๆอาจจะสงสัยแล้วว่า “เก้าอี้” คืออะไร

ผมจะประดิษฐ์ของสิ่งหนึ่ง มีขาสี่ขา ทำด้วยเหล็ก 

ตรงด้านบน ผมจะหุ้มด้วยฟองน้ำนุ่มๆ  

ของสิ่งนี้ผมจะเรียกมันว่า “เก้าอี้” ครับ

ลูกค้าสามารถเคลื่อนย้ายมันไปในที่ต่างๆได้ สามารถจะ “นั่งเก้าอี้” ได้ทุกที่ ทุกเวลา

ไม่ต้องนั่งพื้น นั่งโขดหิน กันต่อไปแล้ว 

นี่คือ “ผลิตภัณฑ์” ที่ผมคิดว่าจะเปลี่ยนการใช้ชีวิตของมนุษย์ ไปตลอดกาล

พี่คิดว่าอย่างไรบ้างครับ

…………………………….

เมื่อผมพูดตัวอย่างการขายงานนี้จบ

พี่ๆผู้บริหารก็มักจะหัวเราะออกมา 

เริ่มจะเข้าใจถึง “บทเรียน” ของเรื่องนวัตกรรมที่สำคัญมากๆอย่างแรกๆ

เป็นสิ่งที่ “สตีฟ จ็อปส์” เคยบอกไว้ใน สุนทรพจน์ที่โด่งดัง เมื่อเข้าไปพูดงานปัจฉิมนิเทศที่มหาวิทยาลัย “แสตนฟอร์ด” 

“เป็นเรื่องง่ายที่คุณจะต่อจุดย้อนกลับ ไปในอดีต

คุณจะเห็นชัดเจนว่า อะไรในชีวิตที่คุณทำมา พาคุณมาจนถึงทุกวันนี้

แต่เป็นเรื่องยากมาก ที่คุณจะต่อจุดไปในอนาคต 

จุดที่คุณจุดใหม่ทุกครั้ง อาจจะพาคุณไปในที่ๆคุณไม่รู้เลย ก็เป็นได้ 

แต่คุณก็ต้องลองก้าวออกไป แล้วเปิดรับสิ่งใหม่ๆ”

นวัตกรรม ก็เป็นเช่นนั้น 

เก้าอี้ ถ้าจะให้วิเคราะห์ว่า ทำไมมันถึงเกิดขึ้น 

ผู้บริหารประสบการณ์สูง ที่ปรึกษาชื่อดัง นักวิชาการ ก็สามารถอธิบายได้เป็นฉากๆ เขียนหนังสือกันได้เป็นเล่มๆ

แต่ถ้าในวันนั้น ให้คนเหล่านี้เป็นคนตัดสินใจว่าจะทำ “ผลิตภัณฑ์” ใหม่ๆ อย่าง เก้าอี้ หรือไม่

คำตอบส่วนใหญ่ คือ “ไม่” 

ของใหม่ที่ยังไม่มีใครทำ 

ถ้าอยากจะพิสูจน์ว่า “สำเร็จ” หรือไม่

มีวิธีเดียวคือต้อง “ลงมือทำ” 

การเข้าใจที่มาที่ไปของ “นวัตกรรม” ในเชิงทฤษฎี

กับการตัดสินใจ “สร้าง” นวัตกรรม ในวันที่มันยังเป็นเพียงแค่ “ความคิด” ที่รอการพิสูจน์ นั้น 

เป็น “ทักษะ” คนละอย่างโดยสิ้นเชิง

อย่างแรก คือ “นักวิชาการ” บ้าทฤษฎี พูดแล้วดูดี แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

อย่างหลัง คือ “ผู้ประกอบการ” ที่มีวิสัยทัศน์ สร้างสรรค์โลกให้สวยงามขึ้น มาจนทุกวันนี้

กลับมาห้องประชุมบริษัททำ “ฟูก” ของคุณ กับนาย “กรวิชญ์” พนักงานไฟแรง 

“ฟองสบู่อเนกประสงค์” ที่จะมาทำให้ “ฟูก” ไม่มีความจำเป็นอีกต่อไป 

ลงทุนมั้ยครับ ผู้บริหารทั้งหลาย 

กวีวุฒิ เต็มภูวภัทร
ต้อง กวีวุฒิ เจ้าของเพจแปดบรรทัดครึ่ง พนักงานประจำที่ชอบทำงานไม่ประจำ ผู้ริเริ่มนำ “DESIGN THINKING” วิธีการสร้างนวัตกรรมจาก ซิลิคอน วัลเลย์ มาใช้ในองค์กรชั้นนำของไทย และเป็นอาจารย์ไม่ประจำ ที่สอนเรื่องนี้เป็นประจำที่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รักการอ่าน การเขียน เป็นชีวิตจิตใจ